گیک آزاد

Free/Geek/Life.sh

وبلاگنویسی بدون چهارچوب و محدودیت

نویسنده:
۵ آبان ۹۶

در ادامه تصمیمم برای راه اندازی مجدد این وبلاگ، تصمیم گرفتم بخشی از وبلاگم رو اخصاص بدم به اشتراک تجربیات کاری و حرفه‌ای خودم و دربارشون اینجا بنویسم. شاید در آینده این تجربیات به درد کسی بخوره و بهش کمک کنه. البته نوشتن از بحث‌های تکنیکال به فارسی کمی دشوار است به همین دلیل و برای اینکه به علت دشواری‌های فارسی نویسی، وبلاگنویسی رو متوقف نکنم، گاهی اینجا فارسی خواهم نوشت و گاهی در اینجا به انگلیسی.

به نظرم ایجاد همین محدودیت‌ها در نوشتن و پایبند کردن خود به چهارچوب‌های خاص در نوشتن، در طولانی مدت ملال انگیز خواهد شد و این یکی از دلایل عدم رقبت به ادامه وبلاگنویسی در دراز مدت است. بنابراین از این پس بدون هیچ چهارچوب و محدودیت خاص فقط تمرکزم رو بر روی نوشتن خواهم گذاشت 🙂

just write

وبلاگستان را دوباره احیا کنیم

نویسنده:
۱۴ مهر ۹۶

به دعوت حسن آی‌تی لاین و جنبش احیای وبلاگستان فارسی، در راستای بحثی که اخیرا در جمع این دوستان قدیمی انجام شد، من هم تصمیم گرفتم دستی به سر و روی اینجا بکشم و تنبلی رو کنار بگذارم و بعد از سه چهار سال دوری از میادین، مجددا بنویسم 🙂

بیش از یک دهه پیش وقتی کانکشن‌های اینترنت‌ هنوز دیال آپ بود، وبلاگستانی داشتیم که با اون زندگی میکردیم و باعث میشد فضای اینترنت خیلی از این روزها باصفاتر باشه. وبلاگستانی با چند وبلاگ ناب، عمیق و دوست‌داشتنی از بررسی‌های عمیق آپدیت بلاگ رضا مقدری تا کیبرد آزاد جادی و یک پزشک و وبلاگ مزیدی و آی تی لاین و وبلاگهای زنجیره‌ای کامیار و چندین وبلاگ فارسی دیگه که قدیمی‌های وبلاگستان خوب یادشون هست و بعدش خاطراتی که با بلاگ‌رول و گودر در کنار هم داشتیم. لذتی که نسل ما در اون دوران برد لذت نابی بود که نسل بعد از ما هرگز تجربه‌ش نکرد و درکی ازش نخواهد داشت. وقتی برای مشعول نشدن خط تلفن گاهی مجبور میشدیم فقط چند دقیقه به اینترنت وصل بشیم و تا جایی که میشد صفحه مطالب جدید رو توی مرورگر باز کنیم تا بعد از قطع کردن کانکشن و آزاد شدن خط تلفن، سر فرصت مطالب باز شده رو به دقت بخونیم.

revive-the-blogosphere

با وارد شدن شبکه‌های اجتماعی از اواخر دهه هشتاد، به رغم پتانسیل بالایی که این شبکه‌های اجتماعی در به اشتراک‌گذاری سریع مطالب دارن، ولی یک خطر بسیار جدی فضای تولید محتوا رو تحدید میکنه. بعد از ورود این شبکه‌های اجتماعی و پیام‌رسان‌ها، انگیزه‌ها برای وبلاگنویسی هر روز کم و کمتر شد و مردم شروع کردن به استفاده از این شبکه‌های اجتماعی مثل وایبر و تلگرام و واتس اپ و غیره. در مدت کمی فضای تولید محتوا کاملا به سمت شبکه‌های اجتماعی رفته و کمتر کسی دیگه مثل قدیم سراغ وبلاگنویسی و اشتراک تجربیاتش در این رسانه قدیمی اما همچنان قدرتمند میره و در نتیجه فرهنگ وبلاگخوانی هم به کلی از بین رفته. دسترسی به محتوایی که در کانال‌های شبکه‌های اجتماعی مثل تلگرام تولید میشه هم از طریق موتورهای جستجو غیر ممکنه و این تجربیات در همونجا در لابلای هزاران محتوا مدفون میشه و توسط دیگران در آینده قابل استفاده نخواهد بود. تجربیاتی که در شبکه‌های اجتماعی مثل کانالهای تلگرامی به اشتراک گذاشته میشه محدود به همون کانال میشه و امکان دسترسی دیگران بهش از طریق موتورهای جستجو غیرممکن میشه. یاید فکری به حال این وضعیت کرد. باید دوباره وبلاگها رو احیا کرد تا دوباره از تجربیاتمون در همه زمینه‌ها در این رسانه بنویسیم و اون رو با بقیه و آیندگان به اشتراک بگذازیم شاید روزی چیزی به درد دیگران خورد.

من هم تصمیم گرفتم دوباره اینجا بنویسم بعد از وبلاگ رایت‌وب و وبلاگهایی که قبل از اون توش مینوشتم تا همین آخری، گیک آزاد 🙂

پس شما هم بدون دعوت دست به کار بشید و فقط دوباره شروع کنید. روزی یا حتی هقته‌ای نیم ساعت وقت گذاشتن برای نوشتن دو خط در وبلاگ برای همه ممکنه حتی هرچقدر هم که مشغولیت داشته باشن، بهتره بهونه‌ها رو کنار بگذاریم و فقط شروع کنیم 🙂